İlk önce şunu belirteyim –  Biz açılımı seven halkız…

Zamanında Osmanlı imparatorluğu, 3 kıtaya birden açılım yapmıştı, ama ne açılım…

Gelelim bugüne…

Son günler en fazla kullanılan kelime yine açılım…

Şimdi herkes bir açılımın peşinde…

Herkes bir açılım tutturmuş gidiyor…

O buna, bu ona açılım yapıyor…

Galatasaray Beşiktaşa, Beşiktaş  Vergi idaresine , Vergi idaresi Doğana, Doğan Erdoğana, Erdoğansa iki doğuya birden açılım yapıyor.

Birine Demokrasi açılımı adını koydular, diğerine Ermenistan açılımı… Hadi hayırlısı…

Doğal afeti de unutmamak lazım…

Herkes diğer açılımları tartışırken yağmur da İstanbula ve Trakyaya açılım yaptı…

Ama ne açılım…

Koskoca İstanbulun yarısı su altında kaldı, Trakyada da durum vahim…

Doğal olarak üzüntüverici…

Peki sorumlu kim?… Sorumluluğu yağan yağmurun üzerine atmaya çalışanlar var, ama ne kadar komik duruma düşdüklerinin farkında değiller…

Orasını şimdilik geçiyoruz…

Biz de herkes gibi açılım yapmaya devam ediyoruz…

Ama nereye kadar…

Doğal afetten önce ve sonra bu ülkenin iki ana gündem maddesi vardı, hala da var…

İki Açılım…

Tabii ki, bunlar öyle basit açılımlar değil…  Açıl susam açıl demekle olmaz bu açılımlar..

Çok su götürür, hatta süreç gerekli seviyede sürdürülemezse  İstanbula yağan yağmurun aynısı Türkiye siyasetinde de yağar, sorumlular bu buhran selinde boğulur…

Açılım kelimesi, türk siyasetinde yeni bir kelime değil aslında…

Yakın senelerde, Alevi açılımı, başörtüsü açılımı vardı, ne kadar başarılı açılım oldukları tartışılır tabii…

Bugün tartışılan açılımlar da çok önemli…

Önce Neden Açılım?

Kısa ve net olarak daha önce de belirttiğim gibi biz açılımı seven halkız…

Zaman olur gereksiz yere içimize kapanırız, zaman olur gereksiz yere açılım yaparız…

Hangi Açılım(lar)?…

Demokrasi açılımı ve ya kürt açılımı

Kürt açılımı kelimesi hiç hoş değil, asırlarca bir arada yaşamış ve bir-birinden ayırt edilemiyecek kadar akrabalık bağı bulunan iki halk arasında böyle bir kelime açılımın tanımı olamaz…

Demokrasi açılımı da biraz kaba sesleniyor, satır arasında  ayrımcılık kelimesini görmek mümkün… Bence sorunun temelinde ayrımcılık yok…

Peki bu açılımın adını ne koya biliriz?

Bence bu bir Kardeşlik Açılımıdır. Üvey evlat pozisyonundan kurtulma açılımıdır.

Üvey evlat muamelesi sadece kürtlere yapılmadı, bütün doğuya yapıldı…

Yıllarca… Kürt, türk demeden…

Batı, doğuyu yıllarca kendine üvey kardeş belledi… Suç devlet babanın tabii ki…

Şimdi, batı yanlışını anladı, doğuyla kardeş olduğunu, bir ailenin fertleri olduğunu algıladı..

Şimdi sorunu çözmek zamanı… Ama çözüm sürecinde dikkatli olmak şart…

Ermeni Açılımı

Çok hassas bir açılım…

Türkiye Azerbaycanı düşünmek zorunda…

Ama olması gereken ve bir gün olacak açılım…

Ermenistanla sınırlar açıldığı takdirde Türkiyenin Ermenistan ekonomisinde söz sahibi olma şansı çok yüksek…

Bu faktörü, daha sonra Karabağ sorunun çözümünde kullana bilir…

Diğer taraftan Ermenistanın sözde ermeni soykırımı iddialarından vazgeçmesi…

Aslında bu açılım da yeni bir açılım değil, yıllardır yapılmakta…

Zaten Türkiyenin Ermenistan deplasmanındaki 2-0′lık galibiyeti, bu açılımı resmi olarak tescilledi…

Şimdi gözler Türkiyedeki maçta – Açılımın doruk noktası da diyebiliriz… Skor farklı ola bilir…

Bir diğer konu

Altı ay önce Ermenistan açılımı açıklandığında en sert tepkiyi Azerbaycan vermişti.. Hatta bu tepki, Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyevin Moskovaya giderek Rusyayla doğalgaz anlaşması yapmasına kadar varmıştı…

İkinci açıklamadan sonra resmi Bakü daha soğukkanlı…

Belli ki, Karabağ sorunuyla ilgili Türkiye hükumeti, Azerbaycana güvence vermiş…

Detaylar açıklanmıyor, ama çok yakın yıllarda bu detayların sonucunu görme şansımız olacak…

Diğer mesele, Ermenistan ve Azerbaycan kamuoyunun bu sonuçlara ne kadar hazır olması…

Sonuç olarak, Ermenistan Türkiye ve Azerbaycanın komşusu…

Hiç kimse komşusuyla problemi olsun istemez, o zaman ortada olan sorunların çözülmesi zorunlu…

Komşu açılımı desek daha doğru olur…

Sadece zamana ihtiyaç var…

Bir de dikkatli ve soğukkanlı olmağa…

Bir de Halk açılımı var ki,  en çok dikkat etmemiz nokta bu…

Yapılan bir sürü açılımlara cevabı, önümüzdeki ilk seçimde halk sandıkta  verecek…

Halkın iktidara mı yoksa muhalefete mi açılım yapacağını şimdiden kesdirmek çok zor, bekleyip göreceğiz….

Hər ikisi, bu ölkənin gələcəyi üçün çalışan fəal Azərbaycan gəncliyinin öndə gələn simalarındandır.

Emin Milli “Gələcək Özü Gəlməyəcək” deviziylə yola çıxmışdı…

Bəli, Gələcək özü gəlməyəcək, belə getsə heç gəlməyəcək…

Çünki, Gələcək həbs edilir…

Adnan Hacızadə hər kəsə OL! demişdi…

Azad OL!

Demokrat OL!

Tolerant OL!

Emin və Adnanın həbsi kimlərə lazım idi?

Sadəcə qorxaqlara…

O qorxaqlar, həbsdən həmən sonra “bu hakimiyyətə qarşı çıxanların sonu belə olur və belə də olacaq” deyənlər və ya belə düşünənlər idi.

Ancaq onlar anlamadılar ki, anlamırlar ki, bu həbs əslində şəxsiyyətli olmaq və ya olmamaq arasında seçim edəcək insanlara verilmiş mesaj idi…

Bu gün bir tarix yazılır Azərbaycanda və bu tarixin qəhramanları əsla qorxaqlar olamayacaq…

Qorxaqlıq, insanın özünə, şəxsiyyətinə etdiyi ən böyük xəyanətdir…

Emin və Adnanın həbsi kimə nə verdi?

Ola bilsin kiməsə cəsarət,  kiməsə daha çox qorxu verdi…

Ancaq ümumi götürəndə Azərbaycana heç bir xeyir vermədi…

Azərbaycan hakimiyyəti bir neçə ildir, yüksək məbləğlərdə dövlət büdcəsindən pul ödəyərək CNN, EuroNews kimi beynəlxalq telekanallarda Azərbaycanın reklamını edirlər.

Elə Emin və Adnanın həbsi də Azərbaycanı dünyaya kifayət qədər tanıtdı, özü də pulsuz..

Ölkənin tanınması və beynəlxalq ictimaiyyət arasında müsbət rəy formalaşması üçün milyonlar xərcləyərək reklamlar ver, sonra özünü bu şəkildə dünyaya biabır et.

Erkin Qədirlinin qeyd etdiyi kimi,  hakimiyyət xaricdəki vətəndaşlarını ölkə səfirlikləri qabağında aksiya keçirəcək səviyyəyə gətirdi…

Bu əslində utanılacaq bir vəziyyətdir.

Gözlənməyən reaksiya

Mən əminəm ki, Emin və Adnanı həbs etdirənlər bu qədər ciddi reaksiya ilə qarşılaşacaqlarını ağıllarının ucundan belə keçirmirdi.

Bu kəskin reaksiya qarşısında həbs edən tərəfdə çaşqınlıq yarandı, vəziyyət daha da gərginləşdi və məsələ siyasiləşdi…

Emin və Adnan həm ölkə, həm də dünya ictimaiyyətində kifayət qədər tanındı…

İnadına İnad…

İndi isə, qarşı tərəf “zibilə düşdüyünün” fərqindədi, lakin nüfuzuna xələl gələr deyə inadkarlığını davam etdirir. Qoy davam etdirsin inadkarlığını…

Ancaq unutmasınlar və bilsinlər ki, Emin və Adnanı dəstəkləməkdə eyni inadkarlığı biz də davam etdirəcəyik!

İndi hər kəs, sentyabrın 16-da olacaq məhkəmənin nəticəsini gözləyir… Pozitiv düşünərək Emin və Adnanın azadlığa buraxılacağına ümid etmək istəyirəm.

Əksi olduğu təqdirdə, biz yenə də daha müqavimətli şəkildə bu özbaşınalığa qarşı öz etirazımızı sürdürəcəyik və aksiyalar keçirməyə davam edəcəyik…

Həm Eminin, həm də Adnanın ailəsinin son iki aydakı halını təsəvvür etmək heç də çətin deyil.

Bu ədalətsizlik qarşısında susqun qalmaq, heç bir mənəvi və ideolojik dəyərə sığmır və heç bir şeylə əsaslandırıla bilməz…

Gələcəyimiz…

Emin və Adnan gələcək üçün çalışırlar, onlar bu günün adamı deyillər…  (Ruslan Əsədov)

Emin və Adnan – hər ikisi bu ölkənin gələcəyidir… Bu ölkənin gələcəyinin simvoludurlar…

Bizim gələcəyimizi isə heç kimin bizim əlimizdən almağa ixtiyarı və gücü yoxdur və buna əsla gücləri çatmayacaq…

İstədiyimiz gələcək,  Emin və Adnanın həbsinə etiraz etməkdən başlayır…

başlayan hörmətlə

Hava, Od, Su, Torpaq…

Dördü də həyati elementlərdir və Bizə dördü də lazımdır…

Hava – Azadlığımız…

Od – Üsyanımız…

Su – Tolerantlığımız…

Torpaq – Böyüklüyümüz…

Və bir gün…

Bir gün H.O.S.T adında rep qrupu yarandı Azərbaycanda…

Mahnılarında da adlarında olduğu kimi dörd elementdən istifadə etdilər…

Azadlıq dedilər…

Qalx Xalq dedilər…

Rəsulzadədən sitat gətirdilər…

Xalqın aynası olub reallıqları əks etdirdilər…

Beləcə xalq onları sevdi…

Adlarını bir zamanlar Azadlıq yazdığı divarlara yazdı…

Və yenə bir gün…

H.O.S.T dediklərini inkar etməyə başladı…

İnkar etdikcə elementlər arasındakı ahəng də pozuldu…

İnkarla birlikdə karlıq başladı…

H.O.S.T-un repçilərindən biri olan Pro Mete, bu yaxında facebookda yerləşdirdiyim karikaturalardan hazırlanmış videonun fon musiqisinin söylədikləri “Qalx Xalq” mahnısı olduğu üçün həmin videonu silməmi xahiş etdi…

Müxalifyönlü olmadıqlarını, bu repi də dövlət əleyhinə yazmadıqlarını və siyasi oyunlarda alətə çevrilmək istəmədiklərini yazan Mete, bu videoya görə onlara söz gəlməsini istəmədiyini söylədi…

Bu rep iqtidaryönlü də rep deyil…

Və mən Meteye yazdım…

Sizi susdurmaq istəyənlər, sizi alətə çevirmək istəyənlərdir…

Söz gəlsə də gəlməsə də sözün arxasında durmaq vacibdi…

Söz kimdən gələ bilərdi?…

Hakimiyyət məmurlarının birindən…

H.O.S.T isə bu sözün gəlməsini istəmirdi…

Bəs Xalqdan gələcək Söz?…

Orası artıq əhəmiyyətli deyildi…

H.O.S.T- a qulaq asan Xalq bilməzdi ki, H.O.S.T bir gün onu xor görəcək…

İtirən Xalq deyil, H.O.S.T itirəcək…

Belə getsə H.O.S.T ancaq Tost deyəcək…

H.O.S.T-un repçiləri artıq H.O.S.T-un elementlərini daşımır…

H.O.S.T-un mənası ağır idi, ağırlığa bu dəfə də tab gətirən olmadı…

Videonu isə, Pro Metenin ikinci xahişindən sonra sildim…

Videoyla yanaşı H.O.S.T-un hərfləri də silindi…

Sadəcə hərflərin arasındakı üç nöqtə qaldı…

Üç nöqtə…

Bütün yazdığım cümlələrin sonunda qoyduğum üç nöqtə…

Dörd hərfə, dörd adama, dörd elementə düşən üç nöqtə…

Bu məsələnin lehinə və ya əleyhinə müxtəlif portallarda, media vasitələrində kifayət qədər təbliğat aparılıb hələ də aparılmaqdadır.

Məsələyə üç tərəfli yanaşmaq olar.

Fikrimcə məsələyə bir başa emosional münasibət bildirmək yerinə, bir az daha soyuqqanlı olaraq düşünmək vacibdir. Bu məsələnin birinci tərəfi..

Türkiyə və Ermənistan arasında imzalanmış ön protokolda nəzərdə tutulan maddələr əhəmiyyətlidir.

Sərhədlərin açılması, diplomatik əlaqələrin yaradılması ilkin pillə saya bilərik. Bunun qarşılığında Ermənistan Türkiyəyə qarşı soyqırım və ərazi iddilarından vaz keçəcək.

Sərhədlərin açılmasının Azərbaycandakı sosial-ictimai vəziyyətə necə təsir edəcəyi də sual işarəsidir.

Bir də Qarabağ problemi var ki, bu ən vacibidir və imzalanmış ön protokolda buna yer verilməyib.

Sərhədlər açıldıqdan sonra Ermənistan iqtisadiyyatı, Rusiya və İranın nəzarətindən çıxaraq Türkiyənin əlinə keçəcək.

Ermənistan iqtisadiyyatını təsiri altında aldıqdan sonra Türkiyə ikinci addım olaraq Qarabağ probleminin həllini Azərbaycan lehinə sürətləndirə biləcək. Bu da məsələnin ikinci tərəfi…

Məsələnin üçüncü tərəfi, əslində bir ilə ikinin arasındadı.

Təxminən altı-yeddi ay əvvəl Türkiyə höküməti eyni bəyanatı verəndə rəsmi Bakı kəskin əks-reaksiya vermişdi və əlaqələr qopma səviyyəsinə gəlmişdi.

Növbəti bəyanatdan sonra isə ölkə rəsmiləri daha soyuqqanlı davranır. Eyni zamanda Azərbaycan ziyalılarının Ermənistan prezidenti, erməni ziyalılarının Bakıda Azərbaycan prezidenti tərəfindən qəbul edilməsi, son zamanlarda Qarabağa sıx-sıx edilən ziyarətlər, Ermənistanda Azərbaycanla bağlı keçiriləcək kino festivalı, Azərbaycan və Ermənistanın Gənclər və İdman nazirlikləri arasında bağlanmış müqavilə və s. prosesin radikallıqdan çıxaraq daha tolerant şəkil aldığını göstərir.

Lakin hər bir halda hər iki xalqın qarşılıqlı münasibətin yaranması üçün zamana ehtiyacı var.. Məhz buna görədir ki, tərəflər  arasındakı gizli danışıqların təfərrüatı ictimaiyyətə açıqlanmır…

Ancaq necə yazacağımı elə hey götür-qoy edirdim…

Nəhayət qərara gəldim ki götür-qoy lazım deyil, həmçinin gecikdirmək də…

Qaralamaya yazmadan, oturub üzərində düşünmədən hətta bir az tələsik yazıram sənə…

Çünki zaman daralır, vaxt azalır və indi ən çox sənə ehtiyacım var…

Bəziləri ola bilsin, sənə müraciətimi yadırğayacaq, bəziləri də sənin kimliyini araşdıracaq…

Sən isə kim olduğunu bilirsən həmçinin bu yazınının sənə ünvanlandığını da…

Soruşa bilərsən ki, niyə sən, başqası yox niyə sən?!

Çünki

Artıq başqası qalmayıb yeganə ümid sənsən… Sən isə başqalaşırsan…

Halbuki sən belə deyildin və inanıram kı, hələ səndə keçmişin sönük də olsa qığılcımları durur.

Sən necə atəşli, coşqulu, vətənpərvər olduğunu göstərmisən və yenə də göstərə bilərsən…

Sənin həbsə atılmaqdan qorxmadığın, bir amal uğrunda mübarizə apardığın zamanın olub.

Atalar tək əldən səs çıxmaz deyəndə sənin tək əllə sovet divarına vurduğun yumruğun səsi eşidilib…

Əgər çox əlin bir arada çıxardığı səs, kiməsə çalınan alqış patırtısından o tərəfə getmirsə nəyə lazımdır o əllər?!

Hardadı o günlər…

O günlər ki, sənin qanın qaynayırdı, daha çox həvəsliydin nəsə etməyə…

Daha çox arzuluydun bütün köhnələri yeniləşdirməyə…

İndi isə… ehhh…

İndi isə səsin çıxmır, yaman tənbəl olmusan…

O enerjini, o ruhu səndə görmürəm artıq…

Nə qədər olar axı, palaza bürün, elnən sürün…

Yoxsa düşünürsən hər kəs başqalaşıb, sən yalnız qalmısan?!

Mən sənə yazıramsa demək yalnız deyilsən…

Yazıram ki, biləsən

Səndən başqa bir sən də var…

Səndən başqa minlərlə, milyonlarla sən var…

Sənə ehtiyacı olan sən…

Sən… Biz… Sən… Biz… Sən…